Archive | Education

As jou kop raas.

Cartoon of man with messy hair, bags below bloodshot eyes, and stubble on face and chin

Nou die middag luister ek hoe ’n skoolhoof vertel dat sy snags nie kan slaap nie, want haar kop kom net nie tot rus nie. Ek is seker almal van ons weet presies waarvan sy praat, want die meeste mense ken dié gevoel.

Dit is daardie vroegoggend, magtelose gevoel dat skape tel boggherol help. Jy het alles (behalwe drank) probeer, maar jy kán net nie die geraas in jou kop stil kry nie! Dit voel kompleet of jou kop ’n leë konfytblik vol klippe is.

En om sake te vererger, onthou jou brein, wat deesdae die onbenulligste feite nie kán onthou nie, al die idiome oor leeg en klippe wat jy geleer het!

Die kopdokters sal natuurlik verskeie redes kan aanvoor waarom dit vir jou voel dat jou kop raas.

Vir die skoolhoof wil ek eintlik net sê dat sy nie bekommerd moet wees nie. Dit is nie ’n mediese probleem nie. Die klippe in die kop kom eintlik maar saam met die job!

Die persone wat haar aangestel het, het net vergeet om te sê dat dit een van die newe-effekte van dié posvlak is. Maar sy moet tog die uitdrukking, uneasy lies the head that wears the crown, ken?

Vir die res van ons gewone voetvolk is dit ook nie vreemd dat jou kop raas nie. ’n Gewone dag in Mzanzi is genoeg om enige Amerikaner, Brit of Griek nooit ooit weer te laat slaap nie!

Maar laat my toe om net ’n paar alledaagse wakkerblyklippe in jou pad te rol.

Eerste voorbeeld: Hoe kan enige iemand, behalwe ANC-lede, slaap na jy die opening van ons parlement aanskou het?

Tweede voorbeeld: Die waarde van jou kosbare Suid-Afrikaanse rand teenoor omtrent enige ander geldeenheid in die wêreld.

Derde voorbeeld: Die droogte in ons land en wêreldwye klimaatsverandering.

Vierde: Armoede en korrupsie.

Vyf: Soek jy regtig nog?

Ok, jy gee toe. Maar hoe gemaak om dié geraas af te skakel?

Ek wil my nou nie as ’n doktor Phil uitgee nie, maar ek dink die maklikste is om eers al die klippe uit te gooi. Spreekwoordelik, natuurlik. Want dit is tog wat jy met ‘n regte blik met klippe sou doen.

Keer die blik om en gooi die klippe op ‘n hoop. Die maklikste is natuurlik om die hele hoop klippe net daar te los, jou blik te vat en weg te stap. As jy dít kan regkry, is jy van die gelukkiges. Jy gaan ‘n verkwikkende nagrus hê.

Maar vir die ander van ons wat nie van die hoop klippe kán wegstap nie, wil ek voorstel dat jy elke klip op sy eie sal optel, sal weeg en dan besluit of dit die moeite werd is om dit weer in die blik te sit. ‘n Mens kán mos nie elke klip kop toe vat nie!

Kan jy enigiets aan die klip se saligheid verander deur dit in die blik terug te sit? Indien nie; los dit op die hoop. Net klippe wat die potensiaal het om te verander, beland weer in die blik.

As jy met hierdie proses klaar is, het jy hopelik minder klippe wat minder geraas sal maak. Klippe wat in plaas van ‘n kakofonie ‘n rustige melodie in jou kop speel.

Maar of al die klippe ooit sal verdwyn; dit sal ek nie kan sê nie.

Myne raas nog gereeld!

 
Worry does not empty tomorrow of its sorrow, it empties today of its strength. – Leo Buscaglia

Fear can keep us up all night long, but faith makes one fine pillow. – Philip Gulley

There is a great difference between worry and concern. A worried person sees a problem, and a concerned person solves a problem.
– Harold Stephen

Continue Reading

Children will listen.

IMG_0352

Gedurende die vakansie kyk ek een aand na Josh Groban op die TV en toe hy die lied  Children will listen van Into the Woods sing, toe weet ek dat ek weer na dié woorde moet gaan kyk. Die onderstaande is ’n gedeelte uit die lied wat vir alle volwassenes van uiterste belang is. Veral vir ouers, grootouers en onderwysers. In kort; almal wat ’n kind se lewe kan beïnvloed!

Careful the things you say
Children will listen
Careful the things you do
Children will see and learn
Children may not obey, but children will listen
Children will look to you for which way to turn
To learn what to be
Careful before you say “Listen to me”
Children will listen
Careful the wish you make
Wishes are children…

Lirieke: Stephen Sondheim

Foto: Kleinkinders (Kersfees 2015)

Lees ook Franciscan Benediction

Continue Reading

Malala Yousafzai – Staan op en laat jou stem hoor!

booksnotbullets-share-584x302

Ongelooflik om te dink dit is die laaste maand van 2015!

Bostaande sin is natuurlik die cliché wat oor hierdie dae gereeld gebruik word, maar dit bly egter net skrikwekkend waar die tyd heen verdwyn het! En dit is hierdie onverantwoordbare, verdwene tyd wat my aan die einde van hierdie jaar ietwat ongemaklik maak.

Daarom sommer dadelik my eerste voorneme vir 2016: moenie dat jy wonder oor wat van die tyd geword het nie, weet wat jy daarmee gedoen het!

Ek het gister na die film He named me Malala gaan kyk. En wat ’n belewenis, want ek was nog altyd ’n reuse-aanhanger van hierdie ouwêreldse, wyse meisie!

Almal wat wonder oor tyd, sy/haar doel en visie op aarde moet hierna gaan kyk. En moet asseblief nou net nie weer dink dit is iets wat later gedoen kan word nie. Doen dit nou!

Malala Yousafzai se verhaal is aangrypend en inspirerend. Ouers, grootouers en veral onderwysers móét dié fliek gaan kyk. En haar boek I am Malala lees. Jy gaan nie onaangeraak deur hierdie proses kom nie; dit kan ek jou belowe.

Ek gaan nie hier die storie van Malala vertel nie; dit kan jy self gaan kyk of lees. Ek wil net ’n paar van haar wyshede aan die einde van 2015 met jou deel.

I don’t want to be remembered as the girl who was shot. I want to be remembered as the girl who stood up.

We realise the importance of our voices only when we are silenced.

One child, one teacher, one book, one pen can change the world.

I raise up my voice – not so I can shout, but so that those without voice can be heard.

When the whole world is silent, even one voice becomes powerful.

Ten slotte wil ek jou bedank dat jy hierdie jaar Piesangs & Jellietots gelees het. Dankie vir almal wat kommentaar lewer. Ek waardeer dit geweldig. (Daar is ’n praatborrel regs bo die post waarop jy kan kliek om saam te praat.)

Ek wil vir jou en jou geliefdes ’n baie geseënde Kersfees toebid. Mag jy Jesus se genade en liefde in elke senuweepunt van jou wese ervaar en beleef.

’n Voorspoedige 2016 wil ek ook vir jou toewens, maar met minder geesdrif as my Kersfeeswens aan jou. Ek wil jou eintlik ’n ietwat ongemaklike 2016 toewens sodat jy rusteloos en kriewelrig kan raak oor:
– Armoede in ons land en oor die hele wêreld!
– Misdaad en korrupsie!
– Oninspirerende onderwys en beleide!
– Hopelose en visielose leierskap!
– Gebrek aan rolmodelle!

Kom ons besluit om soos Malala in die nuwe jaar op te staan en te sê: Tot hier toe en nie verder nie!

Mooi loop en vrede.

Continue Reading

Terwyl standbeelde tuimel

rhodes-lead_3261770b

…dobber ons jeug in ’n lugleegte van koploseleierskap rond.

Sonder ’n verlede, ’n vae hede en ’n onsekere toekoms.

Nóú, meer as ooit, is dit die tyd vir ouers, grootouers en onderwysers om hierdie vakuum met besielende leierskap te vul.

’n Leierskap wat sê: Volg my! Ek weet waar jy vandaan kom en ek gaan jou wys waarheen jy op pad is.

’n Leierskap waarvan die dade en voorbeeld meer wys as hoeveel volgelinge jy op Twitter of Facebook het. ’n Rolmodelskap wat getuig van Nelson Mandela se woorde en nalatenskap: For to be free is not merely to cast off one’s chains, but to live in a way that respects and enhances the freedom of others.

Self gee ek eerlik nie om of alle standbeelde in Suid-Afrika verwyder word nie, maar my wroeging is, waarmee vervang ons dit?

’n Vredevolle trooskombersie waaruit ons kinders niks wys word nie? ’n Rooskleurige vakuum waarin alles net goed en gaaf is en vir ewig so sal bly?

Hoe gaan hulle dan ooit uit ons foute leer?

Hoe gaan hulle weet om nie dieselfde foute as ons te maak nie? Veral as sommige Suid-Afrikaners verkies om die verlede onder swart vullissakke (Rhodes), te verbloem.

Miskien verstaan dié onbekende Nederlander, nogal ironies want volgens my is hulle die oorsaak van al die gekheid in hierdie land, dit die beste as hy/sy sê als je niet leert van het verleden, zal je in die toekomst telkens nieuwe lessen krijgen.

Nee, ons sal ons kinders moet wys waar hulle vandaan kom sodat hulle kan begryp waarheen hulle op pad is. Op pad na ’n toekoms vol moontlikhede en vryheid.

Maar ook om te wys dat die verlede nie net altyd boos was nie.

Op pad na ’n toekoms wat nie deur lewelose, koue stukke klip en metaal gedefinieer word nie, maar deur die voorbeeld van lewende rolmodelle wat as rigtingwysers staan.

Lewende rolmodelle wat leef uit ’n tradisie… Of soos die seun van Sutherland, NP van Wyk Louw, dit gestel het – leef in ’n bestendige debat met die verlede.

 
Forgiving does not erase the bitter past. A healed memory is not a deleted memory. Instead, forgiving what we cannot forget creates a new way to remember. We change the memory of our past into a hope for our future. – Lewis B Smedes

O, yes the past can hurt. But you can either run from it or, learn from it. – The Lion King

We are made wise not by the recollection of our past, but by the responsibility for our future. – George Bernard Shaw

Foto: AP

Continue Reading

Waar kry jy die meeste vis?

Andrew, my energieke koerantverkopervriend, vra my nou die dag: Wa kry djy die meeste vis, laanie?

Onmiddellik is ek op my hoede, want ’n verkeerde antwoord gaan my onnosel laat lyk. ’n Verkeerde antwoord kan my ’n goue ster kos en die hoek-van-die-straat-flinkdinktrein laat verpas.

My gegradueerde brein laat alle sinapse gelyk snap, crackle en pop (NASA sou jaloers wees!) en my antwoord word half versigtig op die tafel gesit: Seker in die see…

Nei, laanie! Tussen die kop ennie stert, da kry djy die meeste vis!

Natuurlik! Logies; waar anders?

En toe laat Andrew my wonder. Waarom soek ons altyd die antwoord by die kop? Hoekom jaag ons gedurig van die kop na die stert en mis die meeste vis in die middel?

Miskien is dit omdat ons kultuur, gemeenskap en skole ons só programmeer. Of dalk word ons gebreinspoel dat net die kop saak maak. Net dié met die goue sterre tel. Die name op die erebord in die saal is die uitverkorenes. Dit is hulle, en nét hulle, wat êrens gaan kom in die lewe.

Ek dink elke dag meer en meer die antwoord lê êrens in die middel… Soos Andrew sê. Of  dalk soos Boerneef gedig het:

Tussen die katel en die koppenent /Ennie katel se voetenent/Daar lê die begin/En daar lê die einde/Die begin vannie ding/Ennie end vannie ding… (Palissandryne)

Ken Robinson slaan vir my die spyker op die kop as hy die volgende oor skole te sê het: Schools have a narrow view of ability, school systems usually promote a very wide view of disability.

Die vraag ontstaan nou hoe ons te werk moet gaan dat skole ’n groter begrip vir elke kind se moontlike ability ontwikkel?

Eerstens moet onderwysers (en ouers) meer van elke kind verwag. Beslis meer as net dit wat die kurrikulum voorskryf. Hierdie verwagting moet egter realisties wees, want ’n verwagting wat nie aan die werklikheid gekoppel is nie, is net valse hoop. Maar daarteenoor is verwagtinge wat te klein is, ook weer sonde.  Sulke verwagtinge  mis die meeste van die vis in die middel.

Ons is vandag op soek na volwassenes wat kinders diep sal laat delf tussen die kop en die stert.  Na waar hul die meeste vis sal kry. Rolmodelle wat ons kinders sal laat ontdek waartoe hulle werklik in staat is.  En hulle dan sal lei om dié te potentiaal te verwesenlik. Of dit nou by die kop, middel of stert is!

Seth Godin sê op sy beurt: The mirror we hold up to the person next to us is one of the most important pictures she will ever see.

Nou, meer as ooit te vore, is dit nodig dat ouers en onderwysers dié spieël so sal hou dat kinders die volgende sal sien:

  1. Elke mens is intelligent en uniek. Maar nie almal is op dieselfde manier intelligent nie.
  2. Almal is kreatief, want ons word met hierdie eienskap gebore.
  3. Jy is verantwoordelik vir jou lewe. Aanvaar dié verantwoordelikheid.
  4. Leef met liefde.

Meer nog; dat dit nie net die goue ster en die eerste span is wat tel nie, want Andrew, Boerneef, Ken en Seth het gesê jy kry die meeste vis in die middel.

Miskien sal ons dan ophou om van die een punt na die ander te jaag. Van die A-klas na die eerste span na die goue ster. Ophou glo die geluk lê vir ons aan die einde van die reënboog en wag, want as ons dít glo, gaan ons die mooiste kleure van die reënboog in die middel glad nie raaksien nie!

 

Free the child’s potential, and you will transform him into the world. – Maria Montessori.

I was never top of the class at school, but my classmates must have seen potential in me, because my nickname was “Einstein”. – Stephen Hawking

Focus on your potential instead of your limitations. – Alan Loy McGinn

 

Image courtesy of duron123 at FreeDigitalPhotos.net

Continue Reading

‘n Gedagte oor Kreatiwiteit

Ek lees nou die dag die onderstaande gedeelte op Austin Kleon se blog. En dog toe net ek moet dit deel:

The child is the first artist. Out of the material around him he creates a world of his own. – Carleton Noyes, The Gate of Appreciation, 1907. He continues: His play is his expression. He creates; and he is able to merge himself in the thing created. In his play he loses all consciousness of self… then comes a change… imagination surrenders to intellect; emotion gives place to knowledge. Gradually the material world shuts in about us until it becomes for us a hard, inert thing, and no longer a living, changing presence, instinct with infinite possibilities of experience and feeling… It happens, unfortunately for our enjoyment of life, that we get used to things. Little by little we come to accept them, to take them for granted, and they cease to mean anything to us… Unless the world is new-created every day… unless each new day is a gift and new opportunity, then we cannot interpret the meaning of life nor read the riddle of art. For we cannot truly appreciate art except as we learn to appreciate life.”


Every child is an artist until he’s told he’s no an artist. – John Lennon

There is only one of you in all time, this expression is unique. And if you block it, it will never exist through any other medium and it will be lost. — Martha Graham

The principle goal of education is to create men who are capable of doing new things, not simply of repeating what other generations have done – men who are creative, inventive and discoverers. — Jean Piaget

 

Continue Reading

‘n Briefie vir my juffrou.

My naam is Luca.

My oupa sê ek is van ’n ander planeet.

Ek is vier jaar oud en gaan vanjaar vir die eerste keer na die groot skool toe. Na graad RR.

Dit is daarom dat ons die briefie aan juffrou skryf.

My oupa sê dis nonsens dat ek só gou al in ’n skool moet gaan sit, want ek is reeds slim genoeg. Hy vra dat juffrou my nie slim moet maak nie, maar net slim hou.

Ek kan al tel en ek weet hoe ’n iPad werk. En ek was al in Hong Kong en het al met ’n helikopter gevlieg, maar ek was nog nie op die maan nie.

Oupa vra dat juffrou my nie net van die goed wat juffrou moet sal leer nie, maar ook van myself. En die wêreld en die mense in dié wêreld. Dat juffrou my truuks sal leer van hoe om in 2032 te leef.  Ek sal dan 21 wees!

Truuks van hoe om goed te kan praat, hoe om nie met mense te baklei nie, hoe om vir mense lief te wees, veral vir mense wat anders as ek is. Ook hoe om weer op te staan as ek val en dat dit OK is om buite die lyne in te kleur.

Oupa sê ek gaan baie lief wees vir  juffrou, want jy is ’n superhero. Jy gebruik woorde soos WOW, wonderlik, cool en fantasties.  Jy dra ook baie keer ’n donkerbril, want jy sê ons toekoms is so helder dat dit in jou oë skyn.

Juffrou gaan ook vir my lief wees, want Liewe Jesus het jou spesiaal geva om na my en my nuwe maatjies te kyk. Niemand anders nie.

My naam in Luca.  Luca Dominico Cutino en ek is ’n groot seun.  Ek het die foto van my, sélf geneem. ’n Selfie op die dag toe my sussie gedoop is.

Juffrou kan my ook Superman noem. Of Mannemarak, want dit is wat my oupa my noem.

Lief vir juffrou.

Die superhero-personeel van Laerskool Fairland verwelkom die kinders vir 'n WOW-2015 terug. 14/1/2015

Willie Goosen (Skoolhoof) verduidelik aan die kinders dat daar reeds voetspore op die maan is. Laerskool Fairland gaan hulle om die rede in 2015 verby die maan vat. Go my Captain go!!

I think a role model is a mentor – someone you see on a daily basis, and learn from them.Denzel Washington

I never teach my pupils. I only attempt to provide the conditions in which they can learn.Albert Einstein

I believe this passionately: that we don’t grow into creativity, we grow out of it. Or rather, we get educated out of it. Ken Robinson

 

Continue Reading

Kreatief in slegs 8 minute!

My goeie vriend Gillian Arendse sê graag die volgende: Djy is kwaai gebore my broe…

Wat hy eintlik hiermee bedoel, is dat jy met soveel natuurlike talent en potentiaal gebore word, dat jy in staat is om enige iets te kan doen.

Jy word gebore met die potensiaal om ’n ontwerper, leier, skilder, wynmaker, dosent of master chef te word. By gesê; as jy nét wil!

Die vraag waarmee ek bly worstel, is: wat word by die meeste mense van hierdie natuurlike genialiteit en kreatiwiteit?

Wie ontwurm ons genialiteit en kreatiwiteit?

Moet ons ’n skoolstelsel, wat ons dwing om binne die lyne in te kleur en wat veroorsaak dat ons ons glad nie ons hand wil opsteek as iemand vra of jy kan sing nie, hiervoor blameer?

Of het ons net vroeg geleer dat om goed op skool te doen, nie oor persoonlikheid, oorspronklikheid of kreatiwiteit gaan nie.  Sukses op skool word eerder gemeet in die gee van die regte antwoord en in die vermoë om die vernedering wat met foute en mislukking gepaard gaan, te vermy.

Op die ou einde is dit net makliker om te sê: ek weet nie of ek het nie die talent nie. En om te glo dat ander mense al die kreatiwiteit besit en ek nie.

Robert McCammon noem in sy boek Boy’s life dat ons almal met die kennis van magic gebore word. Maar dat …we get the magic educated right out of our souls. We get it churched out, spanked out, washed out and comed out.

Nou hoe wurm ’n mens hierdie magic, of eerder kreatiwiteit, in jou lewe terug?

In die boek Creativity on Demand van Michael J Gelb word vertel van Vanda North wat verskeie terugslae in haar lewe beleef het. Nie alleen is haar besigheid gelikwideer nie, maar boonop verbrokkel lewenslange verhoudings en geliefdes sterf.

Op sestig moes sy diep grawe om kreatiewe oplossings vir al haar probleme te vind, maar volgens haar is … a creative mindset the most important when we face uncertainty and adversity.

Vanda maak van ‘n eenvoudige 8 minute proses (een minuut vir elk van die agt stappe) gebruik. Sy het hierdie oefening vir die bevordering van ’n kreatiewe ingesteldheid saam met Richard Israel ontwikkel.

Hier is die agt stappe (onthou alle stappe duur een minuut elk.):

  1. Trek jou asem tot diep in jou maag in. Laat toe dat jou maag uitsit en dan na die natuurlike vorm terug keer as jy uitasem.
  2. Konsentreer nou vir die tweede minuut op die hede. Die nou. Kyk na die minuutwyser op jou horlosie en probeer vir hierdie minuut net aan die woord een dink. Wanneer ‘n indringergedagte ontstaan, beweeg aan na die volgende syfer byvoorbeeld twee, drie ensovoorts. ’n Syfer vir elke gedagte. Kyk op watter syfer jy aan die einde van die minuut eindig! Die doel van hiertoe stap is om die telling op een te probeer hou!
  3. Kyk nou terug oor die afgelope 24 uur om te sien waar jy positiewer, meer behulpsaam of kreatiewer kon opgetree of gekommunikeer het.  Tel hierdie gevalle op jou nie-dominante hand.
  4. Volgende, kyk terug oor die afgelope 24 uur om te sien waar jy wel positief, behulpsaam en kreatief opgetree of gekommunikeer het. Tel dié gevalle hierdie keer op jou dominante hand. Vasbyt! Jy is nou halfpad daar!
  5. Let nou weer op jou asemhaling, die liggaamlike sensasies en gevoelens wat jy op hierdie oomblik ervaar.
  6. Verbeel jou nou jy asem kreatiewe energie tot diep tot in jou maag in. Fokus op die positiewe eienskappe en optredes wat jy graag wil verpersoonlik. As jy jou asem uitblaas, verbeel jou jy raak van alles wat stres kan veroorsaak, ontslae.
  7. Visualiseer die volgende 24 uur. Hoe wíl jy dink, voel en optree? Skep ‘n positiewe visie van jou volgende dag.
  8. Laat ’n gevoel van diepe dankbaarheid vir alles wat jy ontvang het en nog kan ontvang, oor jou spoel. Dankbaarheid versterk jou immuunstelsel, verbeter jou gemoedstoestand en veroorsaak ‘n gesonde vloei van kreatiwiteit.

Die geheim met bogenoemde is dat jy agt minute in jou besige dag móét opsy sit om dié oefening te doen.

Hoor ek jou sê juffrou Rottenmeier het al jou kreatiwiteit in graad twee opgevoeter? Of dat jy nie die tyd het nie?

Bog, twak en onsin!

Máák ’n slag tyd om jou kop oop te kry. Raak ontslae van alle blokkasies wat jou natuurlike kreatiwiteit onderdruk en versmoor.

Lees gerus die boek van Michael J. Gelb  – jy hoef nie al die oefeninge te doen nie!

En as ek jou weer sien, dans jy, já jy, op die tafel!

 

Creativity is not a talent. It is a way of operating. – John Cleese

If children grew up according to early indications, we should have nothing but geniuses. – Johan Wolfgang von Goethe

Indeed, our power of imagination makes us infinite. – John Muir

 

Bucket of flowers - David Clark-Brown 2013

Fullcolour Bottleform Ball - Heath Nash 2012

Sureroad PPC Cement Laptop Bag - Wren Wrenden Setzer 2014

Foto’s geneem by Makers + thinkers (Cape TownWorld Design Capital 2014)

Out of Box image: kibsri at FreeDigitalPhotos.net

 

Continue Reading

Onderwysersdag

 

Vandag is Wêreld-onderwysersdag en daarom lig ek graag ’n glasie op die onderwysers van Suid-Afrika; asook die res van die wêreld.

Maar beslis nie op almal van hulle nie, veral nie op die moangatte, natbroeke en pensioenoppassers nie!

Net op die vlamgatonderwysers wat die vuur van optimisme in kinders aan die brand steek.

Die kreatiewes wat kinders leer om buite die lyne in te kleur.

Dié wat die moed het om die kind eerste te stel en die kurrikulum tweede.

Die wat skoolhou sonder om te weet hoe die finale bedrag op hul betaalstrokie lyk.

Diegene wat die ware stem gehoor en êrens ’n ster gesien het om te volg, want vir hulle gaan dit om die pêrel in Jesus se kroon.

Hulle wat elke môre besef hul aanraking gaan die toekoms beïnvloed.

Die rolmodelle wat die vakuum wat afwesige ouers en lamsakkige leiers laat, vul.

Hulle wat die loopneusies afvee en die trane afdroog; sonder om te vra of dit binne hul  amptelike werksbeskrywing is.

En laastens vir dié wat elke dag, ten spyte van hulle eie swaarkry en ellende, hul supermanonderbroek aantrek en vir die kinders wys dat dit tog moontlik is om te vlieg. (Drome kán waar word!)

Vir hulle klim ek op my stoel en sê: Ek salueer jou my captain, my captain!

Jy loop voorwaar in die herders se voetspore.

Mooi loop as jy voorloop!

My kleinkinders en Suid-Afrika het jou nodig.

 

A teacher is a compass that activates the magnets of curiosity, knowledge and wisdom in the pupils. – Ever Garrison

Every child deserves a champion – an adult who will never give up on them, who understands the power of connection and insists that they become the best that they can possibly be. – Rita Pierson

Teachers can changes lives with just the right mix of chalk and challenges. – Joyce Meyer

Image: Unique Teaching Resoures

 

Continue Reading

Die primêre doel met skool.

Die vernuftigheid waarmee ons regering van die dag dit regkry om die aandag van hul eie onbevoegtheid af weg te lei, hou nie op om my te verstom nie.

Soms geld dit amper selfs aan briljantheid!

Kyk nou net weer met hierdie hele kwessie van Christelike godsdiens in skole.

Terwyl die hele Suid-Afrika antwoorde oor Nkandla, en vele ander brandende kwessies by ons president soek, word die aandag afgetrek deur te gaan krap aan ’n plek wat uiters sensitief vir die meeste Suid-Afrikaners is.

Wat hierdie debat egter weer onder die vergrootglas plaas, is die vraag oor wat die eintlike doel en funksie van ’n skool is.  Is dit om ’n sekere ideologie te verkondig, om bloot te onderrig of selfs ook op te voed?

Seth Godin gooi aan die begin van die nuwe Amerikaanse skooljaar, sonder dat hy eens van ons debat kennis dra, sy stuiwer in die armbeurs met ’n blog getitel The wasteful fraud of sorting for youth meritocracy.

Gaan lees dit gerus (klik net op die titel).  Hy vra vrae wat ’n mens laat dink!

 

Since belief determines behaviour, doesn’t it make sense that we should be teaching ethical, moral values in every home and school in America? – Zig Ziglar.

School is a building that has four walls – with tomorrow inside. – Lon Watters

The things that have been most valuable to me I did not learn in school. – Will Smith


 

Continue Reading